Werken na alle behandelingen

Moderators: Team, Superuser, Angela, Sanne

Werken na alle behandelingen

Berichtdoor Bloemetje » ma 15 jan 2018, 14:22

Hallo,
Even kort mijn verhaal: juni 2015 diagnose borstkanker, chemo, amputatie, bestralingen en (momenteel) hormoontherapie gehad.
Sinds een aantal maanden (september 2017) werk ik weer 32 uur per week. Maar ik merk dat het me zwaar valt. Ik heb nog veel last van vermoeidheid (en wat lichamelijke klachten). Zelfs in dusdanige mate dat ik er soms leuke dingen in mijn privé leven voor af zeg.
Minder als die 32 uur per week werken is waar ik nu werk helaas niet mogelijk. Ook durf ik het niet echt bespreekbaar te maken met de werkgever, ik wist toen ik hier begon dat het een functie voor 32 uur is.
Voor mijn gevoel zijn de laatste behandelingen nu toch wel een tijd geleden. Is het normaal om dan nog zo'n moeite te hebben met 32 uur werken?
Bloemetje
 
Berichten: 5
Geregistreerd: vr 19 feb 2016, 11:32



Re: Werken na alle behandelingen

Berichtdoor Kitty » ma 15 jan 2018, 16:41

Hoi bloemetje
Tsja wat is normaal? Ik zou zonder borstkanker al moe worden van 32 uur werken. :grin:
Kon je het vroeger wel,goed hebben? Vermoeidheid is vaak een probleem na borstkanker weet ik.
Met voeding en ontspanning en beweging is er soms nog wel winst te behalen op,het gebied van vermoeidheid. Maar voel goed wat jij aan kan en ga niet over je grenzen.
Kitty
 


Re: Werken na alle behandelingen

Berichtdoor Kitty » ma 15 jan 2018, 16:42

Ps wat zijn je lichamelijke klachten?
Kitty
 


Re: Werken na alle behandelingen

Berichtdoor Dees » ma 15 jan 2018, 19:22

Hoi Bloemetje, het is voor mij helaas heel herkenbaar. Ik heb al die tijd op adrenaline doorgehold tot ik niet meer kon. Ik dacht altijd: Als ik moe ben, moet ik niet gaan zitten, want als ik ga zitten kom ik nooit meer overeind. Maarja, dat moe zijn was wel een signaal en almaar doorgaan was niet de verstandigste weg. Ik heb mij uiteindelijk wederom ziek moeten melden en ben nooit meer helemaal aan het werk gegaan. Ik hoop dat je eerder op de rem trapt dan ik. Ik heb er wel eens een blog over geschreven en ik ben erover geinterviewd in Magazine B van de Borstkankervereniging.

Ken je De Lepeltheorie? Kun je daar iets mee?

Ik kan niet beoordelen of je werk eigenlijk teveel gevraagd is of dat je alles in je privéleven wilt kunnen blijven stoppen, wat wellicht ook niet meer realistisch is. Wij vrouwen kunnen ontzettend veeleisend zijn. Wat heb je nodig om goed te functioneren, om in balans te zijn?

Wat kun je anders doen? Wat kun je minder doen?

Als je merkt dat werk teveel van je vraagt, bespreek dat dan met de bedrijfsarts en vraag om hulp. Je werkgever is namelijk wel verplicht met jou te zoeken naar mogelijkheden waarop jij je werk zo goed mogelijk kunt blijven doen.

Heb je hier iets aan?
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com
Avatar gebruiker
Dees
Beheerder
 
Berichten: 4558
Geregistreerd: di 15 mei 2012, 08:27


Re: Werken na alle behandelingen

Berichtdoor Bloemetje » ma 15 jan 2018, 20:35

Bedankt voor de snelle reacties.
Qua lichamelijke klachtjes zijn het vooral gewrichtspijnen en pijn in de heup waar ik veel last van heb en soms wat duizeligheid. Voorheen werkte ik zelfs 40 uur, en dat ging goed.

Je geeft aan dat de werkgever verplicht is mee te denken. Is dat ook zo als het via een uitzendbureau is? Ik vind het erg moeilijk om voor mezelf op te komen, ook in deze situatie. Ik ben ook bang dat ze me dan liever vervangen of zien als minder geschikt.
Bloemetje
 
Berichten: 5
Geregistreerd: vr 19 feb 2016, 11:32


Re: Werken na alle behandelingen

Berichtdoor Dees » ma 15 jan 2018, 21:58

Slaap je goed?

Ook als je werkt via een uitzendbureau is er een bedrijfsarts voor als je ziek bent of dreigt te worden. Je kunt daar ook een preventieve afspraak mee maken, gewoon om even te overleggen.

Je móet voor jezelf opkomen. Niemand anders gaat het doen en stuklopen, zoals ik heb gedaan, is echt niet aan te raden.

Je zou wellicht hulp kunnen gebruiken van één van de IPSO-instellingen, zoals het Helen Dowling Instituut. Heb je al eens met je huisarts gepraat? Huisartsen hebben een praktijkondersteuner GGZ in dienst en soms kan daarmee praten ook al veel goed doen.
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com
Avatar gebruiker
Dees
Beheerder
 
Berichten: 4558
Geregistreerd: di 15 mei 2012, 08:27


Re: Werken na alle behandelingen

Berichtdoor marie c » di 16 jan 2018, 13:34

hallo Bloemetje,
Wat je schrijft is erg herkenbaar. Na de mastectomie, chemo, bestralingen , partiele nefrectomie en baarmoeder en eierstokwegname en hormoonbehandeling had ik al eens een assistent gehad die het grote nut van werkhervatting had aangehaald; dit vlak na de baarmoederoperatie. De fysieke problemen die ik aanhaalde waren volgens hem 'normaal', voor de gewrichts/ spier en peespijn moest ik maar pijnmedicatie nemen en voor de vapeurs weer andere, vergeetachtigheid, duizeligheid,concentratiestoornissen, slaapstoornissen, zware gespannen linkerarm en nog zoveel meer. De bijnieren werkten niet naar behoren. Kort erna moest ik op controle gaan bij de mutualiteit. Eén heel stom zinnetje daar maakte mij alweer helemaal stom en emotioneel, nl: En je bent nu al lange tijd in ziekenverlof, wanneer denk je terug te kunnen gaan werken. Dit terwijl ik de fysieke problemen had vermeld. De dokteres dacht dus ook dat het wel allemaal meeviel: ik zag er nochtans goed uit. Ik zou eens naar een psycholoog moeten zei ze, want ik had een probleem met het verwerken. Terwijl ik enkel eens ergens heen wou om mijn hoofd leeg te maken, bv mijn broer in zweden bezoeken. Dat vond ze geen goed idee, dat was wegvluchten van het probleem. ??? . De bedrijfsarts besliste dat ik nog enkele maanden moest recuperen en daarna progressieve werkhervatting. Onder druk van artsen(onco, mutualiteit) ben ik te vroeg begonnen, gewoon omdat ze de vermoeidheid, vapeurs, pijnen, concentratiestoornissen, slaapstoornissen ... minimaliseren en zich concentreren op termijnen. Tot nu toe leefde ik puur op adrenaline: doorhollen omdat je perfect wil zijn en je niet zwak wil tonen. Heb ondertussen al vele muren tegengekomen, heb vooral mijn eigen vrije tijd opgeofferd om te rusten, uit te zieken of voor therapie. Als de wekker gaat, meteen opstaan, anders val je weer in slaap voor 1.5u, overdag vooral niet gaan zitten, want dan val je in slaap, eten op het werk, minder kuisen of strijken, tuin verwaarlozen,geen uitstapjes,... Tot ik enkele weken geleden een muur tegenkwam waar ik niet meer over of rond geraakte. Slapen slapen slapen,pijnen, huilen als een kind dat te moe is, bij het minste ziek worden, aften in de mond, koortsblazen,... 'De lepeltjes waren op' Weer een paar stappen terug, maar deze keer besef ik dat ik mijn lat niet zo hoog mag leggen omdat anderen dat wel oke vinden. Volg je hart en je lichaam. focus niet op de tijd die je 'al' ziek bent, concentreer je op het genezen. Er was bij mij op een bepaald moment een 'klik' waardoor ik wat meer energie kreeg. Ik weet niet hoe ik het moet beschrijven , maar het was alsof alles ineens gemakkelijker ging tegenover de dag ervoor. Alsof je een peppilletje had ingenomen. Nu weet ik dat ik die energie te snel heb uitgeput, maar ja, je bent jong en je wil wat... Waarschijnlijk maakt iedereen die fout wel, ik hoop alleen dat ik die maar 1 keer maak.
Trap tijdig op de rem, een gouden raad van Dees. Maak niet onze fout... Veel succes ermee, warme groet marie
marie c
 



Keer terug naar Januari 2018

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast