Verloop uitzaaiingen hersenen

Moderators: Team, Superuser, Angela, Sanne

Akris
Berichten: 29
Lid geworden op: zo 31 jul 2016, 08:22

Verloop uitzaaiingen hersenen

Bericht door Akris » vr 20 okt 2017, 12:28

Mijn moeder heeft uitzaaiingen in de hersenen. Sinds 2,5 maanden kan ze haar linker been en arm niet meer bewegen.
Nu sinds een paar dagen ook haar rechterbeen niet meer.
Ze is nog helder en eet en drinkt goed en het smaakt haar goed.
Ze heeft geen pijn.
Sinds ze cortisone neemt, kan ze haar linkerarm weer bewegen.
Maar nu is er dus ook haar rechterbeen bijgekomen ondanks de cortisone.
Ik vraag me nu af, hoe deze verlammingen zich verspreiden?
Hele rechterkant erbij? En dan? Is het dan zo dat de verlamming bij het hart komt? Of zie ik dat nu helemaal verkeerd.
Haar spraak is goed en met haar geheugen is alles prima in orde.
Ze is 84 jaar en de arts gaf haar een prognose van max 2 maanden.
Echter doordat haar arm weer beter ging, dacht ik dat ze wel kerst zou halen.
Maar nu met haar rechterbeen erbij, weet ik niet meer wat ik moet denken.
Wat kunnen wij verwachten?

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4645
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Verloop uitzaaiingen hersenen

Bericht door Dees » vr 20 okt 2017, 14:34

Hallo Akris, ach wat verdrietig zeg.
Ik kan alleen zeggen hoe het bij mijn vader ging die een hersentumor had vanaf het moment dat hij geen chemo meer kreeg. Het ging een tijd heel goed. Mijn ouders maakten een reis met de zonnebloemboot en in die week werd hij vermoeider en kwam steeds minder uit bed. Hij ging ook steeds slechter lopen en met zijn been slepen. Hij kreeg dexa, soms een hogere dosering en als het kon, ging die weer naar beneden. Op het laatst hielp dexa niet meer. Toen is de medicatie gestopt en zakte steeds dieper in slaap. Omdat hij kramp in zijn kuiten kreeg en omdat hij naar zijn hoofd wees, toen ik vroeg of hij pijn had, is er toen dormicum gestart. Eerst met een neusspray, waardoor hij dieper in slaap viel. Daarna heeft hij een pomp gekregen, zodat hij continue dormicum toegediend kreeg. Dat noemen ze palliatieve sedatie. Kort daarop is mijn vader overleden.

Het zal erg afhangen van de locaties van de uitzaaiingen welke vormen van uitval er zullen zijn. Is ze ook door een neuro-oncoloog gezien? Ik vermoed dat niemand zich aan een voorspelling durft te wagen hoelang je moeder nog zal leven. Zolang ze een goede kwaliteit van leven heeft en geen pijn, is dat goed.

Heeft ze thuiszorg? Vaak hebben zij er beter zich op.

Heel veel sterkte !
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

Akris
Berichten: 29
Lid geworden op: zo 31 jul 2016, 08:22

Re: Verloop uitzaaiingen hersenen

Bericht door Akris » vr 20 okt 2017, 14:45

Bedankt voor je reactie Dees. Mijn moeder wordt maandag opgenomen in een palliatieve instelling. Tot nu toe verzorgde mijn vader haar, maar nu met twee benen die niet meer meewillen, wordt het voor hem onmogelijk. Dat steeds maar vermoeider zijn en heel veel slapen, heeft mijn moeder ook. Ik vermoed dan nu ook dat de cortisone niet meer werkt, of minder gaat werken. Ook thuiszorg sprak van max nog twee maanden. Weet je, dat is zo moeilijk te geloven, ze is helemaal niet suf en als ze even wakker is, dan is het een spraakwaterval.

KiWi
Berichten: 59
Lid geworden op: do 10 nov 2016, 09:14

Re: Verloop uitzaaiingen hersenen

Bericht door KiWi » vr 20 okt 2017, 16:47

:'( Wat verdrietig. Ik wens jullie nog veel "goede tijd". Hoeveel dat is zal voor iedereen anders zijn. Heel veel sterkte.
KiWi

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4645
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Verloop uitzaaiingen hersenen

Bericht door Dees » vr 20 okt 2017, 19:43

Hoi Akris, ach jee...... Moeilijk he...... Ik hoop dat jullie nog een relatief fijne tijd met elkaar zullen hebben.

Met mijn vader ging dat ook wel zo hoor. Zaterdag kwamen mijn ouders terug van de Zonnebloemreis. Mijn vader kon nog een paar passen zetten om in mijn huis te komen. Hij praatte ook nog wel. Een week later was hij dood. Het ging vanaf die woensdag per uur achteruit. Hij heeft zelf gelukkig niet veel geleden.
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

Gesloten

Terug naar “Oktober 2017”