Emotionele na-weeen normaal

Moderators: Team, Superuser, Angela, Sanne

Fleurtje

Emotionele na-weeen normaal

Bericht door Fleurtje » vr 23 dec 2016, 19:57

Ik kreeg halverwege oktober te horen dat ik DCIS I had en geopereerd moest worden, poortwachterklier eruit ivm knobbel in m'n borst en daarna bestralen. 15 minuten later ben je 6 afspraken rijker, compleet overdonderd en hou je je maar vast aan het feit dat t geen borstkanker is. Dat de behandeling bijna hetzelfde is voelt wel heel raar, want als t nog niks is waarom al deze ingrepen....uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om mijn poortwachterklier te laten zitten tot onderzoek uitwees wat die knobbel nu was. 6 wkn na t nieuws geopereerd en in de tussentijd me verdiept in het hele DCIS gebeuren. Na operatie bleek er geen borstkanker in de DCIS te zitten en was alles stadium 2. De afspraak voor informatie over bestralen heb ik begin januari, maar ik wil de bestraling eigenlijk niet doen. Ik vind t niet opwegen tegen de nadelen. Kortom t zit erop, soort van. Goed nieuws zo net voor de kerst en nu weer aan t werk. Maar naast dat ik nog best moe ben van de narcose ben ik na t goede nieuws ineens in n soort gat gevallen en ik begrijp er helemaal niks van. Voel me mentaal zo instabiel als maar zijn kan. De arts had wel gezegd dat ik t mentale niet moest onderschatten, maar ik begreep dat niet helemaal. Ik bedoel, ik heb geen borstkanker en wat er zat is weg. Goed het hele traject was pittig, veel beslissingen nemen, wat je hebt is nog niks maar we behandelen je wel als borstkankerpatient..dat voelt heel vreemd. Maar je zet gewoon je schouders eronder en houd je vast aan dat t nog niks is. Er zijn vrouwen die veel slechter nieuws hebben gekregen, dus wie ben ik om me rot te voelen? Maar toch voelt alles ineens anders, voel ik me ineens huilerig, niet lekker in m'n vel, dat hele optimistische waarmee ik tot t goede nieuws mezelf erdoorheen hielp is ineens weg, terwijl ik juist goed nieuws heb gehad. Kan t zijn dat achteraf alles pas n beetje doordringt, is t normaal om je zo te voelen? Ik zou toch juist blij moeten zijn? En in plaats daarvan ben ik alleen maar moe, slaap ik slecht, is 2 uur werken al teveel, ben ik kriegel en moet ik bij wijze van spreken al huilen alsof m'n teen stoot.

KiWi
Berichten: 59
Lid geworden op: do 10 nov 2016, 09:14

Re: Emotionele na-weeen normaal

Bericht door KiWi » vr 23 dec 2016, 22:55

Ik ben geen ervaringsdeskundige maar weet wel zeker dat je nu pas kunt gaan verwerken. Huil lekker de hele dag, zoek liedjes waar je lekker van huilt en gooi het eruit. Al dat zoeken en lezen en beslissen kost zoveel energie. En je wil blijven nadenken en niet toegeven aan emoties. Nu spreek ik wel uit ervaring. Vat het niet te licht op, zoek goede hulp hiervoor, die is er echt!
Heel veel succes met alles.
KiWi

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4716
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Emotionele na-weeen normaal

Bericht door Dees » za 24 dec 2016, 16:10

Hoi Fleurtje, je schrijft een heleboel redenen waarom je niet zou mogen voelen wat je voelt. Ik zou die gedachte dat je zo niet mag denken en voelen van je schouders schudden en het gewoon nemen zoals het komt.

Veel vrouwen krijgen na borstkanker een soort post-traumatische stress stoornis. Zie dit artikel in Psychologie Magazine.

Ooit van PTSS gehoord? Eén op de vier nieuw gediagnosticeerde vrouwen heeft er na borstkanker last van, zie dit artikel.

De Amerikaanse Borstkankerorganisatie wijdt er een hele pagina aan.
Post-traumatische stress-stoornis (PTSS) is een angststoornis die door een traumatische gebeurtenis veroorzaakt kan worden. PTSS kan voorkomen na een levensbedreigende situatie, zoals de diagnose van borstkanker of als de kanker terugkomt. PTSS kan invloed hebben op je vermogen om om te gaan met de dagelijkse taken en ongemakken van het leven en maken het moeilijk om te functioneren.

PTSS-symptomen kunnen zijn:

- nachtmerries of flashbacks over de kankerervaring
- doorlopend gefocused op de kankerervaring
- het vermijden van mensen, plaatsen en gebeurtenissen die je herinneren aan de ervaring
- slaapproblemen
- extreme prikkelbaarheid
- intense gevoelens van angst
- overdreven opgewonden
- gevoel van hulpeloosheid of hopeloosheid
- schaamte of schuldgevoelens
- periodes van huilen
- gevoel emotioneel verdoofd te zijn
- verdriet of depressie
- verlies van eetlust
- moeite met het onderhouden van persoonlijke relaties
- zelfvernietigend gedrag (alcohol- of drugsmisbruik, bijvoorbeeld)
- geheugenproblemen
- concentratieproblemen
- gemakkelijk opschrikken of bang worden
- geen vreugde meer halen uit activiteiten die je juist doet om te genieten
- hallucinaties

PTSS-symptomen verschijnen meestal binnen 3 maanden na een traumatische gebeurtenis, duren langer dan een maand, en hebben ernstige gevolgen voor het dagelijks leven. In sommige gevallen heeft iemand jarenlang geen last en dan opeens wel.

Om te voorkomen dat PTSS-symptomen erger worden, is het belangrijk om je arts direct te vertellen over je gevoelens. Als je erover denkt om jezelf of iemand anders iets aan te doen, bel dan 112 of vraag om hulp bij familie of vrienden.

PTSS behandeling kan onder meer bestaan uit medicijnen, zoals antidepressiva en therapie om te leren hoe om te gaan met situaties die traumatische stress veroorzaken.
Bron: Breastcancer.org over Post Traumatische Stress Syndroom

De pagina geeft ook suggesties hoe hiermee om te gaan:
De volgende tips kunnen helpen als PTSS veroorzaakt is door borstkanker:

- Volg een PTSS behandelplan. Tijd en geduld kunnen echt helpen om manieren te leren hoe ermee om te gaan
- Zorg voor genoeg slaap. Goed uitgerust zijn kan stress te verminderen.
- Zorg voor lichamelijke activiteiten. Beweging kan stress verminderen en er kan endorfine vrijkomen, een chemische stof waarmee in het lichaam het goede gevoel bevorderd wordt.
- Eet gezond om je lichaam alle voedingsstoffen te geven die het nodig heeft.
- Vermijd cafeïne en nicotine - ze kunnen tot meer stress leiden.
- Gebruik geen alcohol of drugs. Zelfmedicatie kan gevaarlijk zijn en kunnen het genezingsproces langer maken.
- Leer nieuwe gewoonten aan, een nieuwe hobby of ga een blokje wandelen als je je angstig begint te voelen.
- Zoek om je heen mensen aan wie je wat hebt en probeer je gevoelens te bespreken.
- Overweeg je aan te sluiten bij lotgenoten.
Bron: Breastcancer.org over Post Traumatische Stress Syndroom

Probeer je eraan over te geven. Mocht dat niet niet snel genoeg werken, dan is professionele hulp, zoals van het Helen Dowlinginstituut, in schakelen ook nog een optie.

Take care !
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

Fleurtje

Re: Emotionele na-weeen normaal

Bericht door Fleurtje » ma 26 dec 2016, 10:44

Bedankt dames! Ik denk dat ik weer eens te streng voor mezelf was en vond dat ik me niet moest aanstellen. Dat is nu wel wat minder, ik moet t ook niet naast n ander leggen natuurlijk, iedereen is anders. Ik ga proberen maar per dag te leven en m'n gevoel te uiten en toch maar dingen doen zin of geen zin, want van alleen maar sippen op de bank ga ik me vast niet beter voelen. Mocht t me zwaar blijven vallen dan neem ik contact op met de verpleegkundige om te kijken of ik eens met iemand kan praten.

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4716
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Emotionele na-weeen normaal

Bericht door Dees » di 27 dec 2016, 13:36

Herkenbaar......

Afbeelding
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

Gesloten

Terug naar “December 2016”