borstkanker en relatieproblemen

Moderators: Team, Superuser, Angela, Sanne

borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor arabelle » di 10 maart 2015, 10:46

Hey,

ik wil eigenlijk vooral m'n hart eens luchten over iets waar ik al maanden mee worstel.

Mijn man en ik zijn komende donderdag 10 jaar getrouwd, we hebben in ons huwelijk al de nodige negatieve ervaringen moeten overwinnen (ik lijstte het al eens op, overlijden van mijn moeder; onvruchtbaarheid van hem; icsi procedure en toch twee prachtige jongens; één van de jongens helaas een zware nierafwijking, dus drie jaar dialyse; mijn borstkanker) waardoor er natuurlijk de nodige verwijdering is ontstaan. In de films en in romans zie je altijd hoe een koppel heerlijk tot elkaar komt bij slecht nieuws, onze realiteit is iets anders.

Daarnaast moeten we concluderen dat we toch nog heel verbonden zijn, alleen het lichamelijk aspect van onze relatie is grotendeels weg. Ik mis dit heel erg, hij mist dit heel erg, maar op de ene of de andere manier slagen we er niet in om over dat "gemis" heen te geraken. We zijn allebei natuurlijk nog betrekkelijk jong en willen eigenlijk geen van beiden op deze manier verder. Het verschil: hij wil scheiden , ik wil werken aan onze relatie. Alleen... hij dropte de "ik wil scheiden" bom een luttele wéék na mijn amputatie, we zijn intussen vijf maand verder en er is noch in de ene, noch in de andere richting iets gebeurt, maar ik begin meer en meer te denken "wil ik verder leven met iemand die me op het moment dat ik hem het mééste nodig heb, op het moment dat ik me het meest kwetsbaar voel, in de steek wil laten?"

Ik heb me tijdens mijn behandeling en de jaren van onzekerheid over de gezondheid van onze zoon altijd enorm opgetrokken aan ons gezin aan het idee "als dit achter de rug is kunnen we éindelijk een normaal gezinsleven uitbouwen" ik vind het dus enorm moeilijk om dat idee te laten varen, en ergens gelóóf ik ook nog steeds in dat idee.Toen onze zoon eindelijk getransplanteerd was, waren we heel snel weer als vanouds een fijn koppel, jonge ouders, de pest was dat ons geluk na zes maand wéér in de kiem werd gesmoord door mijn diagnose natuurlijk.

Nu is mijn vraag zijn er meer mensen die een verwijdering ervaren hebben na borstkanker? zijn jullie eruit geraakt? Hoe?
arabelle
 



Re: borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor gast2 » di 10 maart 2015, 13:16

Nee. Bij mij was eerder het tegenovergestelde aan de hand. Namelijk dat ik mij minder voelde en nog steeds af en toe voel ten opzichte van hem. Ik ben immers ziek en hij kerngezond. Echter mijn man heeft mij dit al uit mijn hoofd gepraat en eigenlijk denk ik er niet meer aan. Ja ik ben beschadigd. Lichamelijk en fysiek. Maar zullen we niet allemaal een verhaal krijgen uiteindelijk? Ieder op een andere manier.

Echte liefde is grenzeloos. Ook in slechte tijden dus.....
gast2
 


Re: borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor Fraz » di 10 maart 2015, 13:52

Bij mij was de relatie al niet zo goed meer. Hij is vrij dominant, dingen moeten gaan zoals hij in gedachte heeft en tijdens de behandelingen had ik echt iemand nodig die luisterde naar wat ik nodig had en niet iemand die voor mij invulde wat het beste was. Dat kostte mij meer energie, stress en negatieve emoties dan dat het opleverde dus uiteindelijk besloten dat ik liever verder alleen wilde. Voor de behandelingen deden we allebei onze dingen en samen de activiteiten met de kinderen, tijdens de behandelingen had ik dus echt iemand nodig die er voor mij was en naar mij luisterde en dat was er dus niet meer.

De ziekte heeft bij ons eigenlijk niet de breuk veroorzaakt maar wel duidelijk gemaakt dat ik zo niet verder wilde doorgaan anders hadden we waarschijnlijk nog jaren verder naast elkaar en voor de kinderen samen met elkaar geleefd.
Fraz
 


Re: borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor Dees » di 10 maart 2015, 14:20

Hoi Arabelle, he wat naar allemaal. Ik kan je onmogelijk advies geven. Ik snap dat je je in de steek gelaten voelt. Dat snap ik heel goed. Ik snap echter ook dat een man denkt of voelt: Waar ben ik nu in terecht gekomen, wat een hel, hoe kan ik hier uit en dan roept: Ik wil scheiden. Het doet me heel erg aan 'Komt een vrouw bij de dokter' denken. In onze lotgenotengroepen werd Kluun door velen verafschuwd. Ik ben echter nooit vergeten dat een weduwnaar zei: "Jullie praten allemaal over een situatie die jullie niet kennen. Je kunt onmogelijk zeggen wat je dan zult doen." Ik ben dat nooit vergeten. Zo is het wel. Niet iedereen is een held als het stormt....

De enige manier om te ontdekken of jullie elkaar weer kunnen vinden, is door daarover te praten, als het kan zonder verwijten. Relatietherapie, heeft hij daar nog zij in? En jij? Misschien zal het resultaat zijn dat jullie uit elkaar gaan, maar dan weten jullie allebei zeker dat je er alles aan hebt gedaan. Na alles wat jullie meegemaakt hebben, lijkt me dat het minste dat je kunt doen.

Relaties zoals in films, ken ik maar weinig. Ik vind het keihard werken en mijn man ook. Wij zijn allebei sterke persoonlijkheden en dus knalt het af en toe en moeten we van tijd tot tijd weer even de balans opmaken.

Ik moet heel erg aan dit plaatje denken:
Afbeelding

Take care !! Kun je hier iets mee?
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com
Avatar gebruiker
Dees
Beheerder
 
Berichten: 4512
Geregistreerd: di 15 mei 2012, 08:27


Re: borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor arabelle » di 10 maart 2015, 15:24

hoi Dees (en de anderen)

bedankt voor jullie reactie. Ik kan er wel wat mee. En natuurlijk snap ik mijn man. Heel goed zelfs, er zijn dagen dat ik zélf m'n koffers wil pakken en van alle ellende wil gaan lopen, dus ik kan me heel goed in zijn denken verplaatsen. Alleen, zoals jij ook al aangaf, Dees, na alles wat we al doorstaan hebben, denk ik "doe een beetje moeite, wéét dat ook dit weer zal passeren"

ik zou heel graag relatietherapie aangaan, hij niet. Het probleem is dat hij erg cru is in z'n uitspraken, maar wél heel dubbelzinnige signalen geeft. Zegt hij bv de ene dag hoe we alles gaan verdelen als we uit elkaar gaan, om twee dagen later te beginnen over de zomervakantie die we samen met de kinderen gaan maken. Ik word een beetje heen en weer gesleurd zo tussen hoop dat hij het 'gewoon' even niet weet en diepe wanhoop dat ik straks, met een halftijds loontje en twee kinderen, van wie één zwaar zorgbehoevend, de boel alléén moet zien te rooien. Erg rustgevend en herstelbevorderend is dit allemaal niet. Ik heb dat ook al aangebracht bij hem, maar hij heeft er niet echt oren naar.

Wij zijn allebei redelijk rationeel en ik schakel in overlevingsmodus mijn emotie uit (om daarna pijlsnel in een hoopje te duiken, maar kom) dus het lukt ons eigenlijk verbazingwekkend goed om tussen dit relationele mijnenveld heen te laveren, al voelen we er ons geen van beiden goed bij natuurlijk. praten over emoties is bij hem zo vreselijk moeilijk, we hebben ook nooit over onze zoon kunnen praten. Ik dénk dat hij vooral schrik heeft en rust wil, maar goed, dat heb ik ook.

Ik wou dat ik kon doordringen, dat ik hem kon laten inzien hoeveel er nog is om te blijven doorgaan, om te blijven werken.

Wat een ellende is het allemaal hé. Jouw plaatje brengt het leven wel erg goed in beeld, dees.
arabelle
 


Re: borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor anoniem » wo 11 maart 2015, 09:38

Dag,

Mijn relatie heeft de borstkanker niet overleefd, maar ik moet daarbij wel zeggen dat ik denk dat er al scheurtjes waren en dat die toen pas zichtbaar werden. En wat ik ook eerlijk moet zeggen, is dat ik denk dat we nu nog bij elkaar hadden kunnen zijn (we zijn nu beste vrienden) als iemand ons had begeleid in het traject. Wij waren een onbezonnen happy stel en ineens werden we hierdoor getroffen. We hebben beiden gedaan alsof het een gebroken been was en hebben de schone schijn opgehouden, naar de buitenwereld, maar ook naar elkaar. Diep van binnen begon ik hem erg te missen. Dat heb ik niet tijdig aangegeven, maar pas na een (te) lange tijd heb ik hem erop aangesproken. Toen baalde ik er al zo erg van, dat het eigenlijk niet meer te herstellen was. Ik ben dus bij hem weggegaan... We hebben vele maanden later hele goede gesprekken gehad waarin hij aangaf dat hij mee deed met mijn schone schijn, omdat hij dacht dat ik dat prettig vond en omdat hij ook echt NIET wist hoe hij er anders mee om moest gaan. Hij voelde veel onvermogen. En hij zei ook wel heel eerlijk dat hij heel erg moe was na alles wat er gebeurd was en de kracht niet had om moeite te stoppen in mij bereiken..... Al met al erg treurig. Gelukkig zijn we nu allebei erg gelukkig en koesteren we dat we dit samen met ons meedragen.

Wat ik jou zou willen meegeven is in eerste instantie hetzelfde als Desiree: ga met elkaar het gesprek aan en dan ook echt. Maak een dag vrij om samen ergens naartoe te gaan (wandelen op de heide) om dit te bespreken en nodig hem uit om HEEL eerlijk te zijn. Over alles wat hij voelt, verwacht, hoopt en denkt... En doe dat dan zelf ook en dan ook echt je diepste gevoelens EN verwachtingen. Mannen kunnen simpelweg gewoon echt niet aanvoelen, bedenken wat wij als vrouwen verwachten, daar ben ik (na tig relaties) wel achter. Je moet duidelijk aangeven waar je behoefte aan hebt en dan doen ze het meestal wel (de lieve schatten).
anoniem
 


Re: borstkanker en relatieproblemen

Berichtdoor Dees » wo 11 maart 2015, 10:05

Hoi Arabelle, ik bewonder je doorzettingsvermogen en je vechtlust. Helaas kun je niet afdwingen dat hij dat ook doet. Als ik in jouw schoenen zou staan, zou ik ook op zoek gaan naar een alternatief plan, want als jullie wel gaan scheiden, hoe ga je dan door? Dat jij nu het gevoel hebt niet te kunnen scheiden, hangt als een strop om zijn en jouw nek. Misschien als hij voelt dat jij ook zonder hem verder kunt, dat hij dan in beweging komt en wel mee wil werken aan het redden van de relatie. En als dat niet zo is, is dat ongelooflijk verdrietig en jammer, maar dan kun je niets anders dan accepteren en verder gaan.

Ik wens je alle kracht en moed van de wereld. Pas je goed op jezelf?
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com
Avatar gebruiker
Dees
Beheerder
 
Berichten: 4512
Geregistreerd: di 15 mei 2012, 08:27



Keer terug naar Maart 2015

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 2 gasten

cron