Werk hervatten

Moderators: Sanne, Team, Superuser, Angela

Bienya

Werk hervatten

Bericht door Bienya » zo 25 nov 2012, 00:08

Nog 4 weken en dan ben ik eindelijk klaar met de chemokuren vanaf juli jl. Hierna nog Herceptin en hormoontherapie. Ook start ik halverwege januari met het programma Herstel en Balans.

Ik heb sinds eind mei niet meer gewerkt(ik beste ziek van de chemokuren) en vraag mij af wanneer ik weer kan gaan reïntegreren? Hoe snel trek de vermoeidheid weg en vooral het gebrek aan overzicht en concentratie?

Ik heb geestelijk zwaar werk (juridisch) en daarnaast 3 kids...en ik werk 3x8.

Wat is jullie ervaring?

Gr. Bienya

Gebruikersavatar
Sanne
Beheerder
Berichten: 308
Lid geworden op: zo 06 mei 2012, 10:32

Re: Werk hervatten

Bericht door Sanne » zo 25 nov 2012, 01:37

Hoi Bienya,

Er is niet echt een norm voor te stellen, maar er is wél hersteltijd nodig!
Ik behoor samen met zo'n blond type hier op de site tot de vrouwen die op adrenaline en wilskracht een héél eind komen...
... voordat ze in een enorme valkuil lazeren die "burnout na kanker" heet...
Het is ontzettend verleidelijk om weer terug in je oude leven te stappen, maar er is wel veel gebeurd.
Soms zijn er écht lichamelijke beperkingen die tijd nodig hebben om te verbeteren en soms ook niet meer helemaal over gaan...

Wat het ergste is bij werkhervatting is dat je héél hard probeert en je best doet, dat het dan niet lukt, en dat je dan jezelf (!) als een volslagen mislukking veroordeelt. Dát moet je eigenlijk proberen te vermijden door rustig aan op te bouwen.
Er is namelijk wél een "norm" voor verstandig reïntegreren (liefst met behulp van een arbo-arts met enige kennis van zaken) waarbij eerst opbouw van uren en dán pas opbouw van inhoud plaats vindt. Dat houdt dus in dat je níet met je eigen werk begint, maar met aanwezigheid op kantoor, gesprekjes met collega's, ondersteunende klusjes zonder eindverantwoordelijkheid en tijdsdruk en evalueert hoe dat gaat...
Pas als je die uren kunt maken en daarin de concentratie op kunt brengen die je beoogt, dan kun je langzaam de uren gaan invullen met "eigen werk".
Eén juridisch dossier per dag ofzo? Ook dát evalueer je weer en als het goed gaat kan je werkdruk en verantwoordelijkheid opbouwen...
Meerdere malen per dag je afvragen hoe het gaat, pauzes nemen, een nieuwe balans vinden in je nieuwe 100% is een hele klus...
Vaak vallen dingen tegen en als je telkens een stapje vooruit kunt doen in plaats van je neus stoten en weer terug moeten, is er minder frustratie en een geleidelijk pad omhoog...

Gun jezelf de tijd; Herstel en Balans moet je ook gewoon zien als "werk" en een investering in je conditie en toekomst.
Het oppakken van je rol in je eigen gezin is ook een klus en díe is de basis; als je daarnaast energie overhoudt, kán je dat investeren in werk...
En dan moet je ook nog energie over houden voor de leuke dingen van het leven... in plaats van overleven om je gezin draaiende te houden en weer zo fijn mee te tellen op je werk... Het lijkt dan of je je leven weer terug hebt, maar eigenlijk pleeg je roofbouw op jezelf; je zou niet de eerste zijn...
Het kan zijn dat ik het helemaal mis heb, en dat deze waarschuwing helemaal misplaats is; dat zou mooi zijn...
Dan leg je deze woorden allemaal lekker naast je neer en doe je precies wat bij jou past en goed is... Ik gun het je van harte!
Groet, Sanne
Verpleegkundige en Bestuurskundige. Werkzaam als strategisch adviseur bij een zorgverzekeraar en expert op innovaties in de zorg. Kennis van zorgaanspraken in de zorgverzekering, vergoedingen en (on)mogelijkheden en daarbij kritische ervaringsdeskundige met borstkanker in 2007, 2011 en 2012.

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4776
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Werk hervatten

Bericht door Dees » zo 25 nov 2012, 10:05

Hoi Bienya, Het begint op te schieten he, al die behandelingen... Gelukkig maar.... Goed dat je Herstel en Balans gaat doen.

Er is geen standaard antwoord te geven op je vraag. Als jij goed luistert naar de signalen van je lichaam en die signalen serieus neemt, als je vervolgens je activiteiten aan kunt passen op die signalen, dan gaat dat wel goed. Dat luisteren naar die signalen, rekening houden met jezelf, is wel cruciaal. Er zijn goede bedrijfsartsen die je helpen om rekening te houden met jezelf, maar een deel van de bedrijfsartsen heeft weinig kennis van kanker en vergelijkt het met het herstel na een beenbreuk, terwijl het écht anders is. Er bestaan onafhankelijke in kanker gespecialiseerde bedrijfsartsen.

Deze link van het NFK is heel handig.

Ik kan zelf heel slecht luisteren naar signalen van mijn lichaam. Ik vond het taal van 'zweefteven'. Ik vind die signalen lastig, omdat ze me verhinderen te doen wat ik had willen doen. Sanne herkent dat. Op een dag zei ze: "Ik ben eigenlijk een hoofd, met een lastig lijf dat aan dat hoofd hangt......." Die omschrijving is voor mij ook herkenbaar.

Zelf dacht ik dat ik in eerste instantie dat ik alles kon. Ik had geen last van die vermoeidheid die mensen steeds noemden. Ik stuiterde van de energie. Ik dacht: Ik ga gewoon aan het werk, want hoelang moet ik op de bank gaan zitten wachten totdat ik mezelf in staat acht om weer te beginnen?

Ik heb het een tijd volgehouden, op adrenaline, pure overlevingskracht en toen de 3 jaar-na-diagnose-grens in beeld kwam, kon ik niet meer. Dat ik de 3 jaarsgrens gehaald had, was goed nieuws maar betekende ook dat ik óók 90 kon worden, maar.... dat kon ik onmogelijk doen zoals ik gedaan had. Ik sliep slecht. Ik werd chagrijnig. Ik kreeg ruzie op mijn werk en eigenlijk met iedereen die een beetje in de weg liep. Ik kon weinig hebben van de mensen die me het allerdierbaarst zijn. En uiteindelijk vond ik het leven ook niet meer zo leuk....... Ik schaam me een beetje om het te zeggen, maar er zijn momenten geweest dat ik dacht: Als ik nu uitzaaiingen krijg, dan vind ik het wel best, dan hoef ik niet meer zo lang...... Om maar aan te geven hoe moe ik was en hoezeer het water me tot aan de lippen stond.

Het lastige is dat jij de enige bent die kan bepalen hoe snel het gaat, wat je wel kunt en wat niet. Je omgeving kan niet aan jou zien hoe het met jou gaat en gaat geen rekening met jou houden als jij niet heel duidelijk bent. Dat klinkt heel simpel, maar is lastig als jij ook van die gedachten hebt ('ach, nog even volhouden, het is bijna weekend', 'moe, moe, iedereen is wel eens moe', 'ja, ik heb slaapproblemen, maar daar ga ik mijn werkgever niet mee opzadelen'..........).

Ook je moederschap vraagt veel en ik kan me zo voorstellen dat je je kinderen eigenlijk niet de dupe wilt laten worden van jouw ziekte en jouw 'beperkingen'. In de praktijk betekent dat wel dat je vaak geneigd bent om meer te doen dan je eigenlijk aan kunt......

Energie moet je verdelen over de dag en over de week. Controles kosten niet alleen een bezoekje aan het ziekenhuis, maar betekenen ook een confrontatie en misschien wel stress. Dat kost tijd. Er komen vast nog andere stressmomenten, die tijd en energie kosten. Die tijd kun je inruimen. Je pakt je agenda en streept het één en ander weg. Klinkt simpel en dat is in de praktijk heel lastig.

Je zou zeker eens moeten lezen over The Spoon Theory of Lepeltheorie (waarvan je waarschijnlijk nu helemaal niks herkent, maar waar je vast op een dag aan gaat denken).

Bij Herstel en Balans zullen ze het ongetwijfeld gaan hebben over reïntegratie. Zie Herstel en Balans maar als je eerste reïntegratie-activiteit. Hoeveel ruimte er over blijft voor je werk, zal de tijd leren.

Ik wens je veel wijsheid (méér wijsheid dan ik had)....
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

dobber

Re: Werk hervatten

Bericht door dobber » zo 25 nov 2012, 11:36

Ik ben er ook mee bezig. Ik heb een drukke ft baan bij het onderwijs. Op 11 juni (start van de chemo) ziek gemeld en nog thuis, na operatie nu in de bestralingen en dan de hormoontherapie. Af en toe ga ik op de koffie bij werkgever. A.s. dinsdag met arbo arts afspraak want ik wil nu vaker en wat serieuzer naar werk en wat gaan doen, maar ik ga wel (een beetje) naar haar luisteren. Ze weet hoe ik in elkaar zit omdat ik bij de 1e keer alleen maar doorgewerkt heb. Ik heb nu een vervangster dus ik zou haar kunnen helpen c.q. wat andere klussen om te kijken hoe het gaat, eea afhankelijk hoe de bestralingen gaan. Mijn streven is om op 1 januari weer enigszins redelijk te kunnen functioneren op werk en weer 'meedoen'. Dit weekend ga ik een lijstje opstellen met wat ik zou willen en kunnen. Herstel & balans is ook met mij besproken en is een goede aanpak. Maar mijn gevoel zegt dat ik geen zin meer heb om overal naar toe te gaan/sjesen en het begint pas begin volgend jaar en ik wil uit mijn kanker cocon komen.

Bienya

Re: Werk hervatten

Bericht door Bienya » zo 25 nov 2012, 12:04

Bedankt voor jullie eerlijk en openhartige reactie. Ik herken direct de valkuil van moeilijk de grens kunnen hanteren. Ook hier eentje die de grens niet voelt en langer doorgaat dan verstandig is. Dit heb ik eerder ervaren na zwangerschappen en een scheiding waarbij ik altijd door ging....

Dus het gaat nog een hele les voor mij worden......ook heb ik nu het besef dat ik de laatste jaren veel te hard heb gewerkt, niet alleen als werknemer maar ook als moeder, partner en ex partner... :shock:

Ik hoop dat de kanker mij nu wat positiefs gaat brengen, dat ik eindelijk naar mijzelf leer te luisteren. Maar ik zie er wel tegen op...


Bienya

Gesloten

Terug naar “November 2012”