Tumormarkers

Moderators: Team, Superuser, Angela, Sanne

Gebruikersavatar
Dees
Beheerder
Berichten: 4749
Lid geworden op: di 15 mei 2012, 08:27

Re: Tumormarkers

Bericht door Dees » ma 06 mei 2013, 11:22

daluse schreef:Toch snap ik een opmerking van Dees niet: 'Je leeft niet langer als ze de uitzaaiingen eerder vinden'. Werkt een palliatieve behandeling dan niet levensverlengend door bijvoorbeeld met behulp van chemo of andere medicijnen de uitzaaiing zoveel mogelijk in bedwang te houden?

Daluse
Even kort uit de richtlijn Behandeling Mammacarcinoom:
Het risico op het ontwikkelen van afstandsmetastasen is gecorreleerd aan het primaire ziektestadium (T- en N-stadium) en wordt in gunstige zin beïnvloed door de behandeling van het primaire mammacarcinoom (chirurgie, radiotherapie, adjuvante systemische therapie). Het manifest worden van metastasen op afstand betekent dat de ziekte niet meer gecureerd kan worden [Harris, 1986426].

De overleving van patiënten met detecteerbare asymptomatische afstandsmetastasen bleek gelijk aan die van een groep patiënten die symptomatische ziekte had [Joseph, 1998516]. Er zijn 2 grote gerandomiseerde studies gedaan die de overleving vergeleken tussen patiënten die gevolgd werden met standaard controle vs. Patiënten die gevolgd werden met intensieve controle. De standaard controle bestond uit mammografie en lichamelijk onderzoek; bij de intensieve controle werd regelmatig volledig gestadiëerd skeletscintigrafie, X-thorax, met of zonder echo van de lever en laboratoriumonderzoek [Roselli del Turco, 1994873; GIVIO investigators, 1994373]. Beide studies lieten geen verschil in overleving zien. In de studie van de GIVIO investigators werd ook geen verschil gevonden in de kwaliteit van leven; in de studie van Roselli del Turco werd ook geen verschil gevonden in ziektevrije overleving. Deze twee RCT’s maakten deel uit van de Cochrane review van Rojas (2005868).

De conclusie was ook dat contoles bestaande uit mammografie en lichamelijk onderzoek even effectief zijn als veel intensievere controles met laboratoriumonderzoek en extra beeldvorming, zowel wat betreft overleving, ziektevrije overleving en kwaliteit van leven. Deze bevindingen werden nog eens bevestigd in een recentere review door Hayes (2007430).
Dus, ja palliatieve behandeling helpt bij het in bedwang houden van de uitzaaiingen, maar of je ze in een vroeg stadium vindt maakt daarbij niet uit. Als je klachten hebt, is het vroeg genoeg om naar uitzaaiingen op zoek te gaan. Eerder niet. Hoe lang je leeft met uitzaaiingen, hangt af van de aard van de tumor en de behandelingen die geboden kunnen worden. Als een eerste behandeling bij uitgezaaide borstkanker goed aanslaat en zorgt voor een lange ziektevrije periode geeft dat hoop voor de behandeling daarna. De periode tussen de 1e en 2e en tussen de 2e en 3e en de 3e en 4e lijns behandeling wordt in principe steeds korter. Dit artikel van Magazine B van de Borstkankervereniging legt dat goed uit.

Ik heb ook de ervaring dat ik aan de oncoloog vroeg na de chemo om eens alle labwaarden te bepalen. Leek me zinnig als nulwaarde. Nou, en toen gebeurde het, mijn leverwaarden waren verhoogd. Dus..... doorgestuurd voor een echo van mijn lever. Twee weken in de stress gezeten. Leverecho, niks op te zien. De verhoogde leverwaarden kwamen waarschijnlijk van de hormoontherapie. Natuurlijk was ik gerustgesteld, maar ik had wél twee weken in onzekerheid gezeten, voor niks. Ik had het gevoel alsof er een vrachtwagen over me heengereden was, zoveel stress had dat opgeleverd.

Ik heb nog zo'n ervaring met een cyste bij mijn sleutelbeen en een 'plek' in mijn overgebleven borst. Ook vals-alarm maar wel ontzettend veel stress, die linksom of rechtsom wél veel impact op je leven heeft.

In de afgelopen jaren heb ik zoveel vrouwen gekend die uitzaaiingen kregen. Er was geen één typisch verhaal. Nagenoeg bij iedereen kwamen de uitzaaiingen toch als een verrassing. Het helpt dus allemaal niet. Je kunt je er niet op voorbereiden. Je kunt hooguit proberen zo prettig mogelijk en met zo min mogelijk onterechte stress te leven. Ik weet dat dat héél simpel klinkt en dat het héél lastig is......

Het hielp mij heel erg om dit te snappen. Daardoor voel ik geen haast meer om er 'snel bij te zijn'. Daardoor wacht ik dus eerst vier weken.

Helpt het jou ook?
Groeten, Dees
Gezondheidswetenschapper (Gezondheidsvoorlichting en Geestelijke Gezondheidkunde) * Gewerkt in farmaceutische industrie oncologie o.a. op het gebied van borstkanker * Zelf diagnose borstkanker op 36-jarige leeftijd (2007) * www.caseofdees.wordpress.com

daluse

Re: Tumormarkers

Bericht door daluse » ma 20 mei 2013, 19:22

Hallo Dees,

Ja dit helpt zeker, dankjewel, zeer heldere uitleg.

Ik had laatst steken in mijn rechterborst, echt heftige steken, dagenlang, ik kon mij bijna niet voorstellen dat dit nog een nawee van de bestraling was (laatste bestraling was een jaar geleden).
Dus toch maar naar het ziekenhuis en na een lichamelijk onderzoek stelde de arts mij gerust. Ze vermoedde dat het wel degelijk nog een effect van de bestraling was en ook zij gaf aan dat dit van zelf weer zou verdwijnen. Had ik vier weken gewacht, dan was het ook inderdaad weggeweest.

Je vergelijking met de hond in het hok is treffend, de ene keer krijg je h'm er sneller in dan de andere keer. Leren leven met angst, het is niet niks en dat geldt voor ons allemaal.

Fijn dat dit forum er is om elkaar hierbij te helpen.

X

Daluse


Laatst omhoog gehaald door Anonymous op ma 20 mei 2013, 19:22.

Gesloten

Terug naar “Mei 2013”